Eye Yoga: de pseudowetenschap die je ogen bedreigt

Momenteel is oculaire yoga een van de meest populaire pseudowetenschappen geworden. De waarheid is echter dat het een reeks risico's met zich meebrengt die het gezichtsvermogen ernstig in gevaar kunnen brengen.

In Spanje werd oculaire yoga geïntroduceerd door de psycholoog en journalist Manuel Palomar, die in 1981 les geeft in de vorm van visuele herstelcursussen in Valencia. De oorsprong van deze techniek dateert echter uit het midden van de 20e eeuw, van de hand van de Amerikaanse oogarts William H. Bates. Hij was degene die een alternatieve therapie voorstelde om een ​​gebrekkig gezichtsvermogen te genezen, en om verschillende oogziekten te bestrijden.

Wat belooft oogyoga?

Oculaire yoga belooft problemen zoals bijziendheid, astigmatisme of presbyopie te beëindigen. Hoe? Gewoon een serie oefeningen doen met de ogen. Degenen die deze pseudowetenschap volgen, wijzen erop dat brillen een niet-natuurlijke hulpbron zijn en daarom moeten worden geëlimineerd.

De voorlopers van oculaire yoga verdedigen dat ze niet willen dat ze een bril dragen. En ze bevestigen dat veel mensen uiteindelijk met hen zijn gestopt dankzij de oefeningen die ze hebben uitgevoerd. Ze verdedigen dat het gaat om het zich bewust worden van de ogen en dat het geen enkel neveneffect heeft. Bovendien wijzen ze erop dat deze techniek bepaalde operaties kan voorkomen, evenals het verschijnen van glaucoom.

Oogyoga, een gevaar voor de ogen van zowel volwassenen als kinderen

Maar niets is verder van de realiteit. Oftalmologen leggen uit dat dit soort technieken voortkomen uit overtuigingen die al eeuwenlang diep geworteld zijn in de samenleving. En aarzel niet om erop te wijzen dat oculaire yoga een complete misleiding is.

Wanneer een persoon zijn bril afdoet, daalt zijn gezichtsscherpte merkbaar. Naarmate de tijd verstrijkt, treedt echter het zogenaamde aanpassingsproces op, waardoor de gezichtsscherpte wordt verbeterd. Dit is wat degenen maakt die oogyoga-oefeningen uitvoeren die hun probleem van bijziendheid hebben opgelost, hoewel het in werkelijkheid slechts een fata morgana is die op de middellange en lange termijn negatieve gevolgen heeft.

Er zijn veel optometristen, oogartsen en opticiens die dit soort pseudotherapieën al lang hekelen en een groot gevaar voor de gezondheid kunnen vormen.